این چند سال

تاریخ تکرار شد باز هم دهم شهریور مثل سال 85 افتاد روز جمعه، 17 سال گذشت و من الان 32 سالمهباز هم یاد روزی افتادم که پسر بچه ای داشت تو کوچه یواشکی رفتن عشقشو نگا میکردو گریه میکرد من الان کوچه نشسته بودمو خونتونو نگا میکردم و تمام خاطرات اون روزو مثل فیلم مرور میکردم چه سخت 17 سال گذشت جونم درومد و من تمام داشته هام از دستم رفت هیچ چیزی دیگه بر نمیگرده.نه بچگی و نه جوانی نه روز های رفته نه آینده ای که خراب شد من قرار بود آدم موفقی باشم اما الان کارگرم، خوش بحالت زندگی کردی ولی من نه و من موندم با این عشق که سهم تو بود اما خوشحالم که خوشبخت شدی برا خودت ادم موفقی شدی به ارزوهات رسیدی و من 17 سال پیرتر شدم مثل پیر مردا، تا ابد آرزوم خوشبختیته خانم دکتر همیشه بخند یا علی این چند سال...ادامه مطلب

میبینی هرروز به وبلاگ سر میزنم هیچوقت هیچی یادم نمیره همیشه قلبم منتظر پیامت بود با اینکه چن ساله ازت خبری نیس حال ندارم بخدا حال ندارم نشد بنویسم دهم شهریور شانزدهمین سالگرد رفتنت بود لامصب چی تو تجمل دیدی،تو هیچ تقصیری نداری همه تقصیرا با منه من خیلی صافو ساده بودم من بلد نبودم مثل جوونای الان باشم من پیرمردم من خیلی بدبختم

این چند سال...

هشت سال ازلحظه ای که اومدم وبلاگ میگذره یعنی رو راستشو بگم هدفم این بود که با نوشتن دل خانم دکتر یا به قول خودش خانم تراپیست رو بدست بیارم خب نشد،اوایل من همه چی داشتم  یعنی من یکم موقعیتم بهتر ازش بود. کم کم من چیزایی که داشتمو به باد دادم و اون بدستشون آورد خانم دکتره ما خیلی کتاب میخونه و فک این چند سال...ادامه مطلب

بازم دهم شهریور اومد و گذشت نمیتونستم بنویسم اما دارم مینویسم تا به خودم بگم چهاردهمین سالی که نبودی رسید و من چهارده ساله که دارم میسوزم اما نمیمیرم.من جهنمو تو این دنیا دیدم روزا و شبام هر لحظم بد م این چند سال...ادامه مطلب